/***********************************************
* Fading Scroller- © Dynamic Drive DHTML code library (www.dynamicdrive.com)
* This notice MUST stay intact for legal use
* Visit Dynamic Drive at http://www.dynamicdrive.com/ for full source code
***********************************************/

var delay = 300000000; //set delay between message change (in miliseconds)
var maxsteps=30; // number of steps to take to change from start color to endcolor
var stepdelay=40; // time in miliseconds of a single step
//**Note: maxsteps*stepdelay will be total time in miliseconds of fading effect
var startcolor= new Array(255,255,255); // start color (red, green, blue)
var endcolor=new Array(255,255,255); // end color (red, green, blue)

var fcontent=new Array();
begintag='<div style="font: normal 10px Verdana; padding: 5px;">'; //set opening tag, such as font declarations
fcontent[0]="<b>Repertoire</b><br/><br/>De impresario gaat op zoek naar materiaal. Dat zijn gewoon liedjes. Ik heb al een hoop bandjes meegekregen om iets uit kiezen om te doen maar er zit niet iets bij. Op een dag neemt hij me mee naar Amsterdam in een kronkelroute. Uiteindelijk in een wijk met woningwetwoninkjes sta ik aan het bed van een oude zieke man die zich voorstelt als Leo Fuld.<BR><BR> Hij is en was zanger, van joods repertoire en gipsy en was wereldberoemd na de tweede wereldoorlog. In Amerika vooral. Er hangen foto's van hem met met Frank Sinatra, Liza Minelli, enz. Hij vertelt dat hij Charles Aznavour heeft ondekt in zijn Parijse periode en gaat uit bed om koffie voor ons te maken. Drie koffie met schiftende melkbrokken staan even later op het tafeltje bij het raam.<BR><BR> De impresario is zo gaan zitten dat hij allerlei flauwe gezichten kan trekken. Ik ben volledig in beslag genomen door de man. Liggend in zijn bed zegt hij dat ik iets moet zingen. Ik zing Summertime. Als hij met zijn arm zwaait stop ik. Een mooi lied vindt hij het en hij zong het vroeger ook. Hij zegt dat ik zijn liedjes mag zingen. Hij komt opnieuw uit bed en zet een cassettebandje aan in een draagbaar apparaat. We horen een goedkoop keyboard en zijn stem. Hij zegt dat dit zijn nieuwe werk is. Oude liedjes met nieuwe teksten en andersom. Het is prachtig. Hij is drieentachtig jaar. Als ik naar hem kijk, kijkt hij naar de muur, en ik merk als ik naar de muur kijk, waar het cassetterecordertje staat, dat hij naar mij kijkt.<BR><BR> Attic in Paree is de parel. Na zes nummers zet de impresario de band stil en zegt dat hij geinteresseerd is na mijn hevig knikken bij Attic in Paree. Leo zegt dat hij ziek is en vijfhonderd nu wil, anders heeft het geen zin verder te praten. De impresario zegt er op terug te komen en we verlaten Leo Fuld. Ik zal hem nooit meer terugzien. <a href=\"javascript:changecontent(1);\">lees verder &raquo;</a>";
fcontent[1]="<b>Repertoire</b><br/><br/>In de auto laat hij me trots de cassette zien. Ik zie onraad. Ik vraag of hij niet goed snik is. Hij wil me de tape geven en zegt dat hij alles gaat regelen. Ik weiger en zeg dat hij die gestolen heeft van een oude zieke man. Ik heb niet goed opgelet en kan me geen straatnaam herinneren. De dag daarna bel ik op naar de impressario en vertel hem dat ik niet meer beroemd wil worden. De aanloopkosten van drieduizend gulden vindt hij even een probleem. Mocht ik besluiten hierop terug te komen wil hij wel dat ik bij hem kom voor de zaken, want, zegt hij, talent blijft talent, en een cent een cent. Wie weet.<BR><BR> Een week later krijg ik het bandje thuisgestuurd. Na al die jaren zing ik nog steeds Attic in Paree, ik nam het op in de studio met een pianist, voor mezelf, belde Radio Rijnmond naar aanleiding van een programma over deze zanger, waarbij een zekere Jack een interview afnam en ik het liedje nog eens zong.<BR><BR> Erfgenames heb ik niet gevonden. Het Israelisch Consulaat is niet geinteresseerd, het Joods Historisch Museum doet niets met muziek, de VPRO had geen interesse ofschoon zij ooit een mooie documentaire over Leo Fuld maakte, de manager van Charles Aznavour die ik, na dagen secretaresses en excuses, aan de lijn kreeg in Lausanne zei me het op het huisadres van Charles te gaan brengen in Parijs: misschien wilde hij er wel naar luisteren, maar het was echt zo dat Charles Aznavour zichzelf had ontdekt. Hij sloot het gesprek keurig af met 'dag mevrouw Fuld'. Op m'n mobieltje. Ik heb dat bandje nog steeds en bewaar het als een grote kostbaarheid in de hoop dat het nog eens goed komt. Nu al eenentwintig jaar. Misschien moet ik het de koningin, die prinses is, sturen. Wie weet. <a href=\"javascript:changecontent(0);\">&laquo; terug</a>";

closetag='</div>';

var fwidth='390px'; //set scroller width
var fheight='310px'; //set scroller height

var fadelinks=1;  //should links inside scroller content also fade like text? 0 for no, 1 for yes.

///No need to edit below this line/////////////////


var ie4=document.all&&!document.getElementById;
var DOM2=document.getElementById;
var faderdelay=0;
var index=0;


/*Rafael Raposo edited function*/
//function to change content
function changecontent(index){
  if (index>=fcontent.length)
    index=0
  if (DOM2){
    document.getElementById("fscroller").style.color="rgb("+startcolor[0]+", "+startcolor[1]+", "+startcolor[2]+")"
    document.getElementById("fscroller").innerHTML=begintag+fcontent[index]+closetag
    if (fadelinks)
      linkcolorchange(1);
    //colorfade(1, 15);
  }
  else if (ie4)
    document.all.fscroller.innerHTML=begintag+fcontent[index]+closetag;
  //index++
}

function changecontent2(){
  if (index>=fcontent.length)
    index=0
  if (DOM2){
    document.getElementById("fscroller").style.color="rgb("+startcolor[0]+", "+startcolor[1]+", "+startcolor[2]+")"
    document.getElementById("fscroller").innerHTML=begintag+fcontent[index]+closetag
    if (fadelinks)
      linkcolorchange(1);
    //colorfade(1, 15);
  }
  else if (ie4)
    document.all.fscroller.innerHTML=begintag+fcontent[index]+closetag;
  index++
}

// colorfade() partially by Marcio Galli for Netscape Communications.  ////////////
// Modified by Dynamicdrive.com

function linkcolorchange(step){
  var obj=document.getElementById("fscroller").getElementsByTagName("A");
  if (obj.length>0){
    for (i=0;i<obj.length;i++)
      obj[i].style.color=getstepcolor(step);
  }
}

/*Rafael Raposo edited function*/
var fadecounter;
function colorfade(step) {
  if(step<=maxsteps) {	
    document.getElementById("fscroller").style.color=getstepcolor(step);
    if (fadelinks)
      linkcolorchange(step);
    step++;
    fadecounter=setTimeout("colorfade("+step+")",stepdelay);
  }else{
    clearTimeout(fadecounter);
    document.getElementById("fscroller").style.color="rgb("+endcolor[0]+", "+endcolor[1]+", "+endcolor[2]+")";
    setTimeout("changecontent()", delay);
	
  }   
}

/*Rafael Raposo's new function*/
function getstepcolor(step) {
  var diff
  var newcolor=new Array(3);
  for(var i=0;i<3;i++) {
    diff = (startcolor[i]-endcolor[i]);
    if(diff > 0) {
      newcolor[i] = startcolor[i]-(Math.round((diff/maxsteps))*step);
    } else {
      newcolor[i] = startcolor[i]+(Math.round((Math.abs(diff)/maxsteps))*step);
    }
  }
  return ("rgb(" + newcolor[0] + ", " + newcolor[1] + ", " + newcolor[2] + ")");
}

if (ie4||DOM2)
  document.write('<div id="fscroller" style="margin-left: 20px;background-color: #885200; border: none; width: '+fwidth+'; height: '+fheight+'"></div>');

if (window.addEventListener)
window.addEventListener("load", changecontent2, false)
else if (window.attachEvent)
window.attachEvent("onload", changecontent2)
else if (document.getElementById)
window.onload=changecontent2