/***********************************************
* Fading Scroller- © Dynamic Drive DHTML code library (www.dynamicdrive.com)
* This notice MUST stay intact for legal use
* Visit Dynamic Drive at http://www.dynamicdrive.com/ for full source code
***********************************************/

var delay = 300; //set delay between message change (in miliseconds)
var maxsteps=30; // number of steps to take to change from start color to endcolor
var stepdelay=40; // time in miliseconds of a single step
//**Note: maxsteps*stepdelay will be total time in miliseconds of fading effect
var startcolor= new Array(255,255,255); // start color (red, green, blue)
var endcolor=new Array(255,255,255); // end color (red, green, blue)

var fcontent=new Array();
begintag='<div style="font: normal 10px Verdana; padding: 5px;">'; //set opening tag, such as font declarations
fcontent[0]="<b>Mijn eerste groep</b><br/><br/>Het klinkt bekend, maar ook mijn eerste band was een schoolband. Vier jongens in de kantine van een houtzagerij. Een polderdorp aan de rivier in 1980.<br/><br/>We schreven zelf de liedjes en traden op als we gevraagd werden. Nu denk ik dat het klonk als the Cure, Joe Jackson, Powerplay, Bruce Springsteen en the Beatles. Prachtig.<br/><br/>Ik schreef de teksten; een of twee coupletten en een refrein en ook de muziek. Ik speelde het idee voor, daarna samen en vanaf dat moment was het een liedje van ons allemaal. De verschillende karakters deden de rest. Zo ging dat. Ik werd overigens bij deze groep gevraagd om te zingen, te bassen en de teksten en liedjes te maken. En had ik ook een zang-installatie? Als naam voor de groep hadden we \"After the dog one leg missing\" en ook \"Parttime and the Play\". Het werd wellicht de laatste vanwege de mooie alliteratie. In een serie over popmuziek in de regio mogen ook wij ons verhaal doen. Een jonge verslaggever, die zich voorstelt als Peter Plaisier, noteert alles en vertelt over zichzelf dat hij bij de radio wil gaan werken. En dat is hem gelukt. Dit is zijn eerste interview. Het is geweldig als we de krant een week later inkijken. Ik weet zeker dat ik het nog ergens heb. <a href=\"javascript:changecontent(1);\">lees verder &raquo;</a>";
fcontent[1]="<b>Mijn eerste groep</b><br/><br/>In de repetitie-ruimte, waar we uiteindelijk 't meeste speelden, waren we maar zelden met z'n vieren. Want we hadden fans. Vaders, moeders, broers en zussen en jongens uit de brommer-tijd en soms nog verder terug. De meisjes giechelden veel. Iedere zaterdagmiddag eindigde in een ongepland feest waarin deze vaste kern de nieuwste liedjes nog eens uitvoerig besprak en vertelde wat we eigenlijk echt moesten veranderen wilden we succes hebben.<br/><br/>Na enige tijd besloten we dan maar op woensdagavond een geheime repetitie af te spreken zodat we ergens toe konden komen. Niet zelden hadden we aan het eind van zo'n avond vier of vijf nieuwe liedjes. We besloten ook akoestische versies te maken van onze mooiste liedjes zodat we ook in huiskamers zouden kunnen spelen. Twaalfsnarige gitaren, bongo's en veel zang. Inmiddels waren we negentien jaar en gingen allemaal andere dingen doen.<br/><br/>In vriendschap hieven we de band op. Na tien jaar kwamen we bij elkaar en speelden onze hits nog eens in een studio. Nog precies hetzelfde. Fantastisch. De andere jongens zijn gestopt met muziek maken en heel af en toe kom ik ze wel eens tegen, dan praten we over vroeger. Mooi. <a href=\"javascript:changecontent(0);\">&laquo; terug</a> | <a href=\"javascript:changecontent(2);\">lees verder &raquo;</a>";
fcontent[2]="<b>Mijn tweede groep</b><br/><br/>Aansluitend speelde ik in een rock-trio als bassist-zanger en maakte regionale furore. In een Stad. Ik was eenentwintig jaar en leefde van de muziek. We speelden overal, maakten een tour door Duitsland, speelden voorprogramma's van Margriet Eshuis, Herman Brood, Wishbone Ash, Claw Boys Claw, deden festivals en de wereld was oneindig.<BR><BR>We waren een spontane act. We heetten Winner, en zo gedroegen we ons ook. Vlamhard en geen pauze tussen de liedjes. Twee of drie uur achter elkaar. We hadden een roadie en een agent en we schreven samen de liedjes. Dit keer heetten ze nummers. Het had iets van U2, The Police en Van Halen. Totaal ondansbaar. We spraken af dat we vijf jaar van ons leven zouden geven aan het bereiken van de top. De drummers, vijf in totaal, stopten allemaal iets eerder. Na vijf jaar stopten we helemaal. Na tachtig hits. En arm. <a href=\"javascript:changecontent(1);\">&laquo; terug</a>";
closetag='</div>';

var fwidth='390px'; //set scroller width
var fheight='310px'; //set scroller height

var fadelinks=1;  //should links inside scroller content also fade like text? 0 for no, 1 for yes.

///No need to edit below this line/////////////////


var ie4=document.all&&!document.getElementById;
var DOM2=document.getElementById;
var faderdelay=0;
var index=0;


/*Rafael Raposo edited function*/
//function to change content
function changecontent(index){
  if (index>=fcontent.length)
    index=0
  if (DOM2){
    document.getElementById("fscroller").style.color="rgb("+startcolor[0]+", "+startcolor[1]+", "+startcolor[2]+")"
    document.getElementById("fscroller").innerHTML=begintag+fcontent[index]+closetag
    if (fadelinks)
      linkcolorchange(1);
    //colorfade(1, 15);
  }
  else if (ie4)
    document.all.fscroller.innerHTML=begintag+fcontent[index]+closetag;
  //index++
}

function changecontent2(){
  if (index>=fcontent.length)
    index=0
  if (DOM2){
    document.getElementById("fscroller").style.color="rgb("+startcolor[0]+", "+startcolor[1]+", "+startcolor[2]+")"
    document.getElementById("fscroller").innerHTML=begintag+fcontent[index]+closetag
    if (fadelinks)
      linkcolorchange(1);
    //colorfade(1, 15);
  }
  else if (ie4)
    document.all.fscroller.innerHTML=begintag+fcontent[index]+closetag;
  index++
}

// colorfade() partially by Marcio Galli for Netscape Communications.  ////////////
// Modified by Dynamicdrive.com

function linkcolorchange(step){
  var obj=document.getElementById("fscroller").getElementsByTagName("A");
  if (obj.length>0){
    for (i=0;i<obj.length;i++)
      obj[i].style.color=getstepcolor(step);
  }
}

/*Rafael Raposo edited function*/
var fadecounter;
function colorfade(step) {
  if(step<=maxsteps) {	
    document.getElementById("fscroller").style.color=getstepcolor(step);
    if (fadelinks)
      linkcolorchange(step);
    step++;
    fadecounter=setTimeout("colorfade("+step+")",stepdelay);
  }else{
    clearTimeout(fadecounter);
    document.getElementById("fscroller").style.color="rgb("+endcolor[0]+", "+endcolor[1]+", "+endcolor[2]+")";
    setTimeout("changecontent()", delay);
	
  }   
}

/*Rafael Raposo's new function*/
function getstepcolor(step) {
  var diff
  var newcolor=new Array(3);
  for(var i=0;i<3;i++) {
    diff = (startcolor[i]-endcolor[i]);
    if(diff > 0) {
      newcolor[i] = startcolor[i]-(Math.round((diff/maxsteps))*step);
    } else {
      newcolor[i] = startcolor[i]+(Math.round((Math.abs(diff)/maxsteps))*step);
    }
  }
  return ("rgb(" + newcolor[0] + ", " + newcolor[1] + ", " + newcolor[2] + ")");
}

if (ie4||DOM2)
  document.write('<div id="fscroller" style="margin-left: 20px;background-color: #885200; border: none; width: '+fwidth+'; height: '+fheight+'"></div>');

if (window.addEventListener)
window.addEventListener("load", changecontent2, false)
else if (window.attachEvent)
window.attachEvent("onload", changecontent2)
else if (document.getElementById)
window.onload=changecontent2